مصيبت حضرت رقيه

 

 

شبي درگوشه ي ويرانه ي شام 

                                 رقيه باب خود را آرزو كرد

گهي خوابيد وگه ناليد وگاهي

                                   بسوي زينب غمديده روكرد

گهي از ناله ي محزون پدر را 

                                  درآن تاريكي شب جستجو كرد

زبس ناليد در آن تاريكي شب 

                                 قضا اورا برآن سر روبرو كرد

گرفت آن رأس خونين را درآغوش 

                          به اشك ديده اورا شستشوكرد

بسي با رأس بابا راز دل گفت

                                 بسي از درد هجران گفتگو كرد

حكايت ها ز رنج كوفه وشام

                                 شكايت ها زِ بيداد عدو كرد

چنان شد غرق درياي محبت

                                كه تاجان را فداي جان او كرد

اگرجان داد در كنج خرابه 

                                  ولي كاخ ستم را زير و رو كرد


vnid7wfzdc6t3iqzve5b.gif

 

                                                  مقام شهيد

 

بسكه درنزد خدا قدر وبها دارد شهيد            

                                                          ارتباط مستقيمي باخدا دارد شهيد

 

روز محشرسوي جنّت بي حسابش مي برند        

                                                          چون حسابي باخداي خود جدا دارد شهيد

 

نص قرآن مرگ بهر او شروع زندگيست             

                                                          زانكه روزي،نزد ذات كبريا دارد شهيد

 

خون او هرگز نگردد خشك در ديوان عشق     

                                                          چون خدارا در حقيقت خونبها دارد شهيد

 

هرزميني كربلا هر روز عاشوراي اوست             

                                                          چون نشاني از شهيد كربلا دارد شهيد

 

لاف نبْوَد گر بگويم پاي ميزان عمل              

                                                          ازخدا حق شفاعت درجزا دارد شهيد

 

احترام خون او بر هر مسلمان واجب است        

                                                           بسكه خونش نزدحق قدروبها دارد شهيد

 

گردرآتش پا نهد اورا نسوزد چون خليل        

                                                           چون به دل حُبِ عليِ مرتضي دارد شهيد

 

vnid7wfzdc6t3iqzve5b.gif


 

                                                  درانتظار ديدار يار

 

 

من كسي بودم به گرداب خطا 

                               شامل من گشت الطاف خدا

سالها سربر زمين دل درسما    

                               ذكريارب ياربم بهرخدا

من كسي بودم سالها انتظار                          

                               سالها اندر فراق روي يار

روز وشب بعداز نمازم اين دعا 

                               كي شود تامن روم در آن ديار

ناگهان پيك سعادت سررسيد

                               گفت ناديدست كس كين سان بديد

من ز راه دشمن چرك پليد

                               راه هموارت دهم اي مو سفيد

تا مرا داري اصلا غم مخور

                               هيچ باكي نيز ازدشمن مدار

من تورا پندي دهم در روزگار

                               تاكه انگشت در دهان ماني ز فضل كردگار

آمد آن روزي كه وقتش دوش بود

                               آمد آن دشمن كه نامش بوش بود

آنكه برجان رفيق مي خورد قسم

                               اينك اينش گربه و آن موش بود

تاخت بر مردان مظلوم عراق

                               ز عشق نفت وگاز او مدهوش بود

هيچ سدي مانع راهش نشد

                               گويي بين المللين با اوش بود

الغَرَض از دشمن پست حسود

                               بخت ماهم گويِ سبقت را ربود

گوش كن تا گويمت كي برد سود

                                آن كسي كاچون مَنَش بي پول بود

آمد آن روزي كه الله گفته بود

                                وعده هاي نيك برما داده بود

راه مولايم حسين دركربلا

                                بهرهر انسان آزاده گشود

من كه سالها انتظارم اين بود

                                عقل پروازم بداد وپرگشود

آمدم نزد شهيد كربلا

                                آنكه نامش دل ز دنيا مي ربود

آمدم دركربلاي پربلا 

                               آمدم باكولباري از گناه

آمدم بردرگَهَت توبه كنم

                                ازگناهم بگذري رويم سياه

روز محشر مر پناهم تو شوي

                                 تارهانيم ز آتش بارگناه

دست من گير اي شهيدكربلا

                                 جان عباست علمدار سپاه

آمدم درجايگاهت كربلا

                                  كربلا ني گو،گو صدها بلا

گشت در ذهنم نمايان آن زمان

                                   زينبت گشته اسير ومبتلا

ديدم آنجايي كه زينب رفته بود

                                   مرگ هفتادو دو پيكر ديده بود

ديدم آن ميدان كه شاهنشاه دين

                                   افتاد از اسب بر روي زمين

ديدم آن گودال كه كان شمر پليد

                                   رأس مولايم حسين ازكين بريد

آه،بي بي زينب آن دم چه كشيد

                                    آن دمي كه شمر از حنجر بريد

دردويست پنجاه متر ديگرش

                                    مرقدعباس مير لشكرش

دست راست افتاده اندر پشت او

                                    دست چپ بامشك هم در روبرو

خيمه ها هم اندكي پايين ترند

                                    مردمان هم فوج فوج آنجا روند

 تاببينندكيست عباس خو پسند

                                    داستانها نزد همديگر برند


vnid7wfzdc6t3iqzve5b.gif

 

                                                وصال يار

 

 

كي توانم برخودم باوركنم

                                                    خويش رابينم چنين در كربلا

باخودم گفتم خدا و اي الا 

                                                     نيست جايي مثل اينجا با صفا

اين هواي ديگريست در اين فضا

                                                      اين فضاي معنوي دارد خدا

من زمين هستم يا اندر سما؟ 

                                                      بار الهي من كجا اينجا كجا؟

من به خواب نيستم بيدارم خدا ؟ 

                                                        اين همان شهراست كه نامش كربلا ؟

اين منم درسرزمين نينوا ؟ 

                                                        زينبم اينجاكشيد صدها بلا ؟

آري اينجاسرزمين كربلاست

                                                        روبرويم مرقد مولاي ماست

چندقدم پايين ترش درسمت راست 

                                                        قبرعباس است چقدرهم باصفاست

تَلِ زينب جايگاه خواهرش

                                                        روبروباشداگرپرسي كجاست

تانبيني تَلِ زينب را به چشم

                                                        كي تواني گفت قتلگاه كجاست

قبرمولايم حسين شش گوشه است

                                                        چون علي اصغر درونش بوده است

هم بخاطر علي اكبرش

                                                        گوشه اي ديگربرآن بنموده است

مرقد هفتاد و دو شيرخدا

                                                         سمت راست مرقدش هم بوده است

بعدنيم دوري به دور مرقدش 

                                                         قبرفرزند مظاهرمانده است

 بعدازآن هم گودال قتلگاست

                                                         جايگاه ريختن خون خداست

آن ستمگرشمرملعونِ پليد

                                                         سرمولايم حسين ازكين بريد

زينب اندرخيمه ها آهي كشيد

                                                         آن دمي كه شمرباخنجر بريد

بار الهي هيچ كس كين سان نديد

                                                         داغ مولايم كه زينب هم چشيد

ظلم هاكردند به بيت مصطفي

                                                         كوفيان بي وفا پست وپليد

داغ هفتاد ودو تن در يك قضا 

                                                         ديد زينب در زمين كربلا

ناگهان آتش زدند برخيمه ها

                                                         به اسيري رفت اولادخدا

سرمظلوم حسين برنيزه ها 

                                                         روبروي زينبش در هركجا

باخودم گفتم خدا واي اي اِلا

                                                         چه كشيد زينب دراين دشت وبلا

زينبي كه باحسين بودهركجا 

                                                         هيچ كس ناديده آن حُسن وصفا

حال چادر از سرش بيرون برند

                                                         روي خاك ها غلت غلتان مي كشند

گاه برروي يتيمان حسين

                                                         ناكسان از روي كين سيلي زدند

برغُل وزنجير بستند عابدين

                                                         چوب وسنگ ها برسر و رويش زدند

هيچ كس رحمي نكرد ازكوفيان

                                                         برعزيزان خدا هم از وفا

آب بستندبر حريم مصطفي 

                                                         لعنت الله باد برقوم دغا

هركه زوار است دراين دشت وبلا

                                                         نيك مي بيند قَدَرها وقضا

 آنچه برمولاي مظلومان گذشت 

                                                         من نوشتم باقلم بهر شما


 

vnid7wfzdc6t3iqzve5b.gif

 

                         درد دل حضرت فاطمه (ع) بربالين سرفرزند

 

روايت است زماني كه سرمظلموم حسين درتنور خولي بود آن شب نوري از آسمان به زمين آمد وآن نورحضرت فاطمه (ع) بود.

                      به قربان سرت مادر                    سربي پيكرت مادر

                      نهاد خولي بي دين در                 تنور هم واي سرت مادر

تنت افتاده در كربُ بلا برنيزه ها شدسر                بود ناطق بروي نيزه ي دشمن همان يك سر

به قربان تو من گردم الا اي نوگل مادر                  كه تن افتاده در كربُ بلا و در تنور اين سر

رسيدم تا به بالاي سرت اندر تنورمادر                 بديدم هردو چشمت راپر از خاكستر اي مادر

نشستم بادو چشم خون به بالاي سرت مادر        به اشك ديده شستم من سربي پيكرت مادر

ندانم برسرت گريم ويابر دخترت مادر                   كه از هجرغمت جان داد سه ساله دخترت مادر

ويابرخواهرت گريم كه از داغ غم افزايت               كمان گشته قدش ازاين همه محنت ايا مادر

الا اي نوگل زهرا حسين اي مظهريكتا               به اين زنجيرزنان ما نظربنما تو اي اعلا

ترحم برفريدوني تو اي عالي و اي اعلا             توشافع باش به اين جمع اي شهيد حق شه والا

1/12/82

 

vnid7wfzdc6t3iqzve5b.gif

                                                  يا حسين بن علي

 

 

                    يا حسين بن علي                  نورچشمان نبي

                      رأس پاكت سر ني                 به مناجات وجلي

بدنت زيرسُم اسبان شد                                      پاره پاره ز سُم مركب شد

حال زينب ز غمت در هم شد                               دل طفلان همگي پُرغم شد

داغ مرگت كمرم كرده كمان                                 همه شب تا به سحر آه و فغان

جگرم سوخت چوشمع اشك چكان                       كه تو رفتي ز برم داد و امان

                       يا حسين بن علي               نور چشمان نبي

بعدمرگ تو به عالم چه كنم                              جسم پاكت به چه سان خيمه برم

باغم و درد رقيه چه كنم                                  درد بي بابي او را چه كنم

                    يا حسين بن علي                  نورچشمان نبي

بهر زينب جزتو غمخوار نبود                           بعدتو يار و مددكار نبود

مونس طفل صغير تو حسين                          جز به شلاق ستم يار نبود

                       ياحسين بن علي                نور چشمان نبي

 عابد بيمارتو در تب وتاب                              غم بابش جگرش كرده كباب

توي خيمه ز عطش حالِ خراب                     گه به زينب نگرد گه به رباب

                     ياحسين بن علي                  نورچشمان نبي

به يتيمان من اي زينب من                             كن پرستاري تو اي خواهر من

 به فريدوني بگو ذاكر من                                    اجرتو با من و مادر من

25/11/82

vnid7wfzdc6t3iqzve5b.gif

                                                    داغ پدر

 

 

                                      زبان حال حضرت سكينه (س)

 

ديگرصفا ندارد وقتي بابا نباشد                              وقتي كه درغريبي بابا با ما نباشد

بعداز تو زندگاني بابا صفا ندارد                             ديگركسي پدرجان مهري به ما ندارد

بابا ببين كه دشمن شرم وحيا ندارد                        وقتي كه درغريبي بابا با ما نباشد

بابا مرا نوازد دشمن به تازيانه                                   مانده ز تازيانه برپيكرم نشانه

ز سينه ام پدرجان آتش كشد زبانه                           وقتي در غريبي بابا با ما نباشد

وقتي پدر نباشد باكس سخن نگويم                         با كس سخن ز رنج و درد و محن نگويم

باسر سخن بگويم يا بر بدن بگويم                           وقتي كه در غريبي بابا با ما نباشد

من منتظر نشستم تا از سفر بيايي                       اي نور چشم زهرا باباي من كجايي

از من شنو پدر جان اين ساز بي نوايي                  وقتي كه در غريبي بابا با ما نباشد

28/11/82


vnid7wfzdc6t3iqzve5b.gif

                                            در مقام حضرت عباس

 

                           ابوالفضل علمدارم                  تو اي مير و سپه دارم

                          نگاهي كن برادر جان               كه در هجرت گرفتارم

تو اي خفته به خاك وخون ز جا برخيز اخا عباس        علم بردست خود گير از ره مهر و وفاعباس

زده آتش به جان من كه بينم غرق درخوني              شكسته دل خميده قامتم درخيمه ها عباس

توبودي هم علمدارم سپهدارم مددكارم                  چوخورشيدي كه تابيدي همه دم بر شب تارم

كنون بين كزغمت عباس به مولايت گرفتارم             مثال نيزه ها برمشك تو من اشك مي بارم

به راه دين وايمانت به تيغ ونيزه ي دشمن               ميان سنگرخونين دو دست ازتن جدا عباس

نديدن كس دگرهرگز كه آب آور و سقايي                    بگردد بر لب دريا لبِ تشنه فدا عباس

قسم برجان شيرينت كه دادي بهردين عباس            به خون پاك مولايت كه ريختندبر زمين عباس

نظركن بر فريدوني به روز واپسين عباس                 به جان شاه مظلومان كلام آخرعباس

23/9/83

 

vnid7wfzdc6t3iqzve5b.gif

                                            در انتظار نور

 

 

جان فداي نام نيكت كي ميايي                    

                                  مُردم از داغ فراغت كي ميايي

حيله ونيرنگ كشيده سرور من سربه افلاك         

                                 بهر اصلاح دو رنگي جان مادر كي ميايي

مُردم ازبس جمعه ها درانتظارت مي نشينم      

                               جان مولا نور ديده مُصلح ما كي ميايي

لااقل برخواب من يك شب بيا ماهت بينم         

                               گرچه من قابل نباشم تا دمي درخوابم آيي

جان نرجس مادرت ياجان زهرا سرور من           

                             بهر اين ديدار تعجيلي بفرمامُردم از بار جدايي

بچه هايم يك به يك بعداز خدا دستت سپارم        

                            جملگي راعاقبت برخيرفرما با دعايي

من كجا رو آورم بر كي كشم دست گدايي        

                           جزتو اي مولاي من پنهان به دستور خدايي

تابه دوران هستم اي سرور نمايم راهنمايي     

                            حيف باشد اهرمن سازد ميان ما جدايي


vnid7wfzdc6t3iqzve5b.gif

 

                                                               حمد

 

 

عزيزان كار دنيا بي حساب نيست                           همانطوري كه هر دين بي كتاب نيست

     خدا را حمد گوييد وستايش                                  كه جز حمد وسناي او روا نيست

 

 

              

vnid7wfzdc6t3iqzve5b.gif

                     
  

                 امام رضا(ع)

 

 

عاشق وديوانه ي روي توام                                      

                                       چون نسيمي به سر كوي توام

 

همچوقطره ازتمام آب ها  

                                       من پي راهي بر جوي توام

 

بردلم مهر توافتاد يا رضا 

                                       كي توانم از دلم گردم جدا

 

نصرتي ده تاكه آيم سوي تو 

                                       تاكه از نزديك استشمام يابم بوي تو

 

نصرتي ده تاكه آيم در برت 

                                      تاكه بوسم صحن زيبا حرمت

 

 اي به قربان وفا و كرمت 

                                       جان وتن بادا فداي قدمت

 

 عهدكردم من بيايم سوي تو 

                                        تابگردم مخلصي ازكوي تو

 

اي فداي كفتران حرمت 

                                        جان احمد هديه ي يك موي تو

 

اي فداي نام زيبايت رضا  

                                          كن مدد آيم برت با بچه ها


vnid7wfzdc6t3iqzve5b.gif

 

                                             دعايي براي مادرم

 

 

دعايت مي كنم پاينده باشي                                           چو خورشيد سما پاينده باشي

دعايت مي كنم من از دل وجان                                      هميشه سالم و سرزنده باشي

دعايت مي كنم اي نازنينم                                            تو اي تنها ترين نور دو عينم



 

vnid7wfzdc6t3iqzve5b.gif

                                                         شب هاي احيا

 

 

بياكه دل دراين شبها ازاين جهان رهاكنيم                      به عهدباخداي خودبه گونه اي وفاكنيم

بيابراي يكدگردر اين شبها دعاكنيم                               بيادرون مسجدا،خدا خدا خدا كنيم

بيابريم به مسجدوخداي را صداكنيم                             شفاي دردهرمريض طلب هم از خداكنيم

 

vnid7wfzdc6t3iqzve5b.gif


                                                     شب قدر

 

 

شب قدراست علي را ياد كردم                                    برايش گريه ها بسياركردم

     بيادم آمده فرقِ سر او                                           ز سوز دل بسي فرياد كردم


vnid7wfzdc6t3iqzve5b.gif

 

                                                 شب قدر

 

 

شب قدراست خدارا ياد آريد                                       براي عاقبت توشه گذاريد

اگرخواهيد سعادتمند گرديد                                       دل از دنيا كنيد بر اوسپاريد