دلنوشته هاي محلي سال90
عباس دلاور/ اي رشيد مارت
منتظر مَهِل تُشنه تو بچون برارت
در خيمه تيَش مونده به ره زينب خوارت
زيتري بيو سُراق بچون برارت
تُشني نم هلش خو رُوَه اصغر برارت
قول دوئيه عباس به رقيه و سكينه
او اُري رسوني تو به اي هر دو حزينه
بَچه نَتَرَه طاقت اي توشني يه بينَه
زيتَري بيو اُنَه رَسون جون برارت
خوارُم مَشك پُر كوردم اُ تا كه مو آروم
تا رسونُمِش وَر تو و بچونِ برارُم
نَم هِلِن عَمون اي كافرون و ايه درارُم
تيرا لف بارون بگُذردن اَ كناروم
اَ اُو نَرَسوندُم /حق شير مارت
اِ خوارِ عزيزُم/ كُن حلال برارت
تير زَندِنَه كافرون دساشو فرق سينَش
تيري ديگه مي تياش، تا مَشك نبينَش
كي ديگه خدا به خيمه اي مَشك رسونَش
عباس مَنَه سر قولي كه داس به اهل خونَش
عباس وفادار تونو او جون برارت
كه تا دَم آخرت نشسَ بيد به كنارت
رحمي به فريدوني به حق شير مارت
ذاكر مَنَه مي ره تونو اصحاب برارت
90/8/27
اي علمدار شه كربُبَلا
اِي تو بخشند و با مهرو وفا
تو رسون قطره اُوي به اُمُو
اصغرم هم اَ عطش كُن تو رها
همه ي اهل حرم منتظِرِن
كه تو اُ اوري و اُوي بخورن
اَ عطش خشك لوواشون نَتَرِن
سي علي اصغر لالائي بگون
تو به بين اصغر شيرخوار مونَه
تيه رَه منتظر مشك تونه
مار بيچاره ندونه چه كُنه
شير اَ كُولاش كه به دونش بوُنَه
كافرون شرم و حيائي بكُنين
تير به مشكوم سي خدا هم مَزنين
قولي دامَه به همه اهل حرم
اَر مَخين جاش مي تيام تيري زنين
(تير به مشكم مَزني تير زني به لارُم/ مو مَخوم اُوي بَرُم سي بچون برارُم
تير به مشكُوم مزني تير زني به سينَم/ مو مَخُوم پي مشك اُو زينبُم ببينَم)
دشمنو دورش گرفتن هَمَشون
يكي شو مشكَ گرفتش به نشون
گفت اگر مشك رسونَ به اوشون
نَم هِلِن هيچ اثري هم اَ اُمون
عاقبت تيربه سَر و سينه زَنِس
يكي پي ضربه دَسه راسِشَ بِس
مشك وند شُونِ چَپش تا كه رُوَه
دِگَري اُومَه و او شُنِشَ بِس
كُورد تحمُل تا بيِس غَرقه به خون
گفت حسينم تو هِلُوم آخر جون
مَبَرُم خيمه كه شرمَنده بُوُوم
چون قرارُم سر اووي سي ايشون
يا ابولفضل علمدار حسين
اِ بِرارِ خوب و غَمخوارِ حسين
كُن شفاعت ز فريدوني نسب
حق هفتاد دو تن يار حسين
ضمن عرض خوش آمد گویی و خیر مقدم خدمت تمام کاربران عزیز این وبلاگ مجموعه ی دلنوشته های این جانب احمد فریدونی است كه به دو گويش محلي(دزفولي)و فارسي است لطفا با نظرات سازنده خودتون ما رو در ارائه ی هرچه بهتر مطالب یاری کنید