زينب بيو اصغر گر مهلش گريوَه

                                                                          نه شيري مونده سي روباب كه دهش فريوه

                                                       عطش فغون كُرد به حرم دل چور بنارَه

                                               بييسَ تُوريك و سيه شو پرستاره

                                     مي دل توريكي شو ماري غصه داره

                         كه بينه رولش اَ عطش خيلي بي قراره

بُردَه رباب اصغرش پيش حسين بي يار

         كه بيسَ پي لشكر كُفر همه طور گرفتار

                 گفت به حسين اصغر بر پيش اهل پيكار

                            بلكه يكي رحمي كُنه به صغيرم اي بار

                                    بُرده حسين عزيزش ري به قوم مكار

                                        كُورده طلب اُوي سييش حق آخرين بار

حرمَلَه تيروند به كمون كافر ستم كار

                                                                       زندبه گُلي اصغر و كُورد كارش خيلي ناكار

              خين به سرو دسا حسين اَعلي شِه باره" اَ گُليش باره" " به زمين باره"

         خينَ فِرِسنيد به هوا اَ زمين دوباره

      گفت به خدا و به رسول و مَه و ستارَه

   كه اصغرم طفل صغير گُنَهي ندارَه

فَمَه فريدوني چطور شرحته بنارَه

                اَ ماتم طفل صغير جگرش زغاله

                     به ياد رولون حسين خيلي بي قراره

                            دعاش سي اهل مسلمين اَ خداي ياره

89/8/15


دس عباس به زمينه

مشك عباس به زمينه

علي اصغر به گريوه

كسي ني اُو سيش آره

بلكه يكدم بفريوه

كسي ني اُ سيش آره كمي اي طفل صغير

 جگرش سوختو برشته به خدا طفل صغير

دم به دم هي بگريوه همنه كورده اسير

مارشه كُورده هلاك و بُوَشه اَ غصه پير

به زَنَه نخون حَسرت به سر و سينه و دل

هي اَ مار قَپ بميارَه به كَشَه نالَه اَ دل

كاشكي اي دم دَسِ عباس نمي يوفتيد سر گِل

كه رباب پيش علي سي كمي اُ گردُه خِجِل

مانده قد قامت عباس رشيد هم به زمين

 تيري مي هر دو تياشو جبنش غرقه به خين

گفت برارُم تو بيو يك دمي پيش مو نشين

گُوُمِت مُندُمَه خِجِل اُوي نوردمه سي حزين

تو بيو لارُمَه دَمي خيمه مبر جون برار

كه نه بينه مونه اي حال به خدا زينب زار

پيش اي خواهر مظلومه و بي صبروقرار

مَبَرُم پي دَسِه خالي پيش بچون برار

ياحسين ابن علي حق رسولاً عربي

كن اجابت اَ فريدوني كه دارد طلبي

ده مريضون شِفا و همه شورُ طربي

 ذاكرو سينه زن و مُستَمعينت به اَبي


89/8/26


وري زينب كه دگَه موقع رفتن بيسَ

دوتيا خوار گُلُم هم اَچه اَقدَر خيسَ

زينبُم بين همه يارون وفا دار رفتِن

حنجر اصغرُمُ كافرون پي تير بَفتِن

بعد اكبر همشون خنده و هِل هِل كُردن

شبه پيغمبرُمَ نوگُل زير گِل كُردن

يا نه خوارُم تو خودت بهتر كُلمون دوني

كه مو بَسمَه پي خدا عهدي و يه پيموني

ديِنشَ هرگز نه هِلُم مينِ جهون پنهوني

جون چه قابِل كه كُنم در ره حق قربوني

زينبُم جون حسين صبر كُن و بي توبي مَكُن

بعد مو خوار عزيزم ديگه بي توبي مكُن

 بعد ايسون ديگه غمخوارهمه بچوني

مرحمي برسر دردهاي دلِ اُشوني

بعدمو كُلِ شُمونه به اسيري ببرن

همه بچون صغيرتازيونه بزنن

سرِخاراي مُغيلون همشون دو بزنن

تا كه پي سينه ي اسبون سرشون هم نرون

تا تَرِسُم همه خارانه خودم ورداشتُم

جاي خارا دِلُمَ مينِ مسيرتون كاشتم

اَرچه اي بار غَمَ مين دلُم ورداشتُم

خُطبَته مي دل دِشمِن لِف تير پنداشتُم

اي اسيري هم عزت هم شوكت داره

گرچه اَ جُورو جفاشون دِلِتون غم بارَه

مين شام هِندَنَه بيني كه پي ديداره

حالِتَ وقتي كه بينه اَ خودش بي زارَه

زينبُم مين اسيري تو سروسالاري

مثل عباس وفادار تو علم وردوري

اَر رقيه بگرفت بُونِه و گريه زوري

مرخودت خوار عزيزم دهيش دلدوري

دل اي سينه زنو سي دل زينب پرخين

لف فريدوني بيِسَه اَ اي قصه غمگين

اي خدايا فرجي تا كه اَ او عرش برين

سندِ حضرت حجت بُوَه امضا سي زمين


89/9/14